داود اهری

داود اهری^[1](قارانقوش)

داود خراط اهری 1338جی ایلده اهر شهرینده آنادان اولوب، اؤز شهرینده دیپلم آلاندان سونرا یوگوسلاویایا گئدیب اورادا طب اوخویور. آمما آغیر بیر خستهxad لیگه اوغراییب اؤز وطنینه قاییدیر و تهراندا تحصیلینه داوام ائدیر.

قارانقوس سربست شعرلرین یازاریxadدیر. ایندیه قدهxad ر "یاشیل خیال"دا چوخلو شئعرلری چاپ اولوبدور. شاعیر دردلی بیر شاعیردیر. او، ملتین یوخلادیغیندان آجییر، آمما هئچ زامان بدبین دئییلدیر. چونکی بیلیر ملت اویانماسا دا دایانمیر:

بو ملت اویندی

کندینه اینانمادی

چای آخدی دا اینان آخانمادی

آمما دایانمادی. . . .! (آغیرلیق شئعریندان)

و بو گؤیرچینلرین یومولو گؤزلریندن آجینیر:

آمان – آمان

گؤزلری باغلانمیش

بیزیم گؤیرچینلر! (او گئجه لر)

شاعیر اینانیر کی انسانلارین چئورهxad سینه چکیلمیش حصارلار زامان کئچئیکجه ییخیلاجاقدیر. نئجه کی دئییر:

ظلمانین آخماسینا ییخیلمیش

اوچولموش اسکی حصار. (اسکی حصارلار)

شاعیرین حسرتلرینی شئعرلریxadنین عنوانیندان دویماق اولار: گلمهxad دی، آذربایجان فولکلورونا، شئعرینه ماراق گؤستهxad ریب و یاخشیجاسینا تانیش دیر. "گئجه رویاسی" شئعرینده اینانیر کی:

گلهxad جکده

دنیزدن آت گلهxad جک!

قیرآتین بئلینده

چنلی – چمنلی بئله

روشن گلهxad جک.

من گئده xadرم

دایانمارام. . .

دوغرودان دا اینانمالیxadییق هر ایل "قارا قاشقا" ساوالانین "آت گؤلو"ندن چیخیب زامانین بابکینی هارایلار، چاغیرار، تاپمادیسا گؤله قاییدار. آمما بو زامانین بابکی کیم اولاجاق؟ آت گؤلو شاعیرلریمیزه ایلهام چاناغیxadدیر؟

شاعیر ناغیللار دونیاسیندا و باشقا شئعرلرینده قولکولوروموزدان یارارلاندیغینی گؤستهxad ریر. بونلار هامیسی بو زمانهxad میزین شاعیرلری اوچون قایناقxadدیر.

قارانقوش بیر درین دویغولو، ظریف احساسلی شاعیردیر. انسانین هر لحظهxadسینده بیر دویغو یارانیر؛ شاعیر بیر کیمسهxad دیر کی بو آنلاری آشکار ائتمهxad گی باجاریر. قارانقوشون بو ساحهxad ده اوخو بوشا گئتمیر:

یوخ داها

گؤزله xadمه من گول گتیرم.

اونا بیر گون گول آپاردیم

تیکانی کؤنلومو یاردی

منی داندی.

گولو آتدیم یئره

اوندان بری بیر خاطیره قالدی

داها منده نه کؤنول وار؛ -

یوخ داها

گؤزلهxadمه من گول گتیرم!

داود اهریxadدن الیمیزده اولان شئعرلر بیر کتاب حجمیجه اولار. آرزیلاییریق بونلار بو تئزلیکده بیر کتاب شکلینده چاپ اولوب یاییلا، بلکه بوتون وطنداشلاریمیز اونون شاعیرانه دویغولاریندان، دوشونجه xadلریندن فایدالانسینلار. شاعیر اوچون باشاریلار دیلهxadییب، بیر شئعرینی اوخوماغا قوناق ائدیریک:

چیلله گئجهxad سی

نهایت ناغیل

سونا چاتدی،

ناغیل سؤیله xadین دئدی:

- "یئتیشدی یئره گئچدی.

گؤیدن اوچ آلما دوشدی

بیری منیم

بیری اؤزومون

بیریسی ده ناغیل دئیهxad نین!"

دئدیک: "نئجه، نئجه

بیزلره آلما یوخدور؟"

اوندایدی کی داعوا قوپدو

ناغیل سؤیله xadین ده قورخدو

دئدی: - "آی اوشاقلار!

هله هارداسینیز

گلین ساداشاق

سحره جن وقت چوخدور

بو ناغیللاردان نه چوخدور!"

یئنه باشلادی:

- "بیری واریمیش

بیری یوخ ایمیش!

بیری آج ایمیش

بیری توخ ایمیش!

آللهxad دان دا سووای

هئچ کس یوخ ایمیش. . . .!"